நாங்கள் சாலையோர மனிதர்கள்

ஜந்தறிவு நாய்யை அடித்து செல்லும் வாகங்களுக்கு எத்தனை அறிவு என்று தெரியவில்லை அதை ஓட்டும் மிருகத்திற்கு ஆறு அறிவாம். 

சாலையோர கேடுகளுக்கு அப்பால் முழுதும் எங்கள் வீடுகள் தான்

நடைபாதையோ படுக்கையறை.

சாலையில்.... வாகனங்கள் மட்டும் அல்ல நாங்களும்  தான்.


மின்சார கட்டணம் கட்டியது இல்லை தெருவிளக்குகள் எங்களுக்கு கிடைத்த வரம்.

எங்களுகக்கு நீதி மறுக்கப்படும் அநீதி நடந்து விட்டால் மறைக்கப்படும்
ஏன் என்றால்

நாங்கள் சாலையோர மனிதர்கள்.

நாங்கள் பிச்சைக்காரரும் இல்லை இழிவான உயிரினமும் இல்லை இருக்க நிரந்தர இடமற்ற உன்னைப் போல் மனிதர்கள் தான்

இந்த உலகம் இயற்கை கொடுத்த இலவசம்

ஆனால் அதில் ஓர் சதுர அடி விலைக்கு மட்டுமே கொடுக்கப்படும்.

இங்கு கற்களில் செய்த கடவுள்களின் மாதிரிக்கு கூட நாங்கு பக்கம் சுவர். சுற்றி அடைந்த முற்றம் உயிர் உள்ள எங்களுக்கு மட்டும் ஏன் ????

காரணம் நாங்கள் சாலையோர மனிதர்கள்

இவர்களைப் பற்றி நமக்கு  என்ன கவலை Facebook  இல் அதிகம் Like வரவில்லை என்று கவலைப்படும் தலைமுறை அல்லவா நாம்.......... 

தினமும் வீதிகளில் ஓர் இருவரைக் கடந்து செல்லும் போது கூட நாம் இதை சிந்திக்கிறோமா அல்ல சிந்திக்க மறுக்கிறோமா? கண்களை திறந்து  வைத்து விட்டு மனதை பூட்டி கொண்ட நிலைகெட்ட மாந்தர் நாம் .....

நான் தனிமை மனிதன்

இந்த தனிமையை நான் விரும்பவோ வெறுக்கவோ இல்லை
ஆனால் என்னை பின் தொடர்கிறது அதுதான் புரியவில்லை.
ஏன் இந்த தனிமை என்று கேள்வியுடன்.


யாரோ ஒருவர் சொன்னார்
நான் நல்லவனும் இல்லை கெட்டவனும் இல்லை
நான் யார் என்று தெரியாத முரண்பாடனவன் என்று

நான் பார்கின்ற யாவையும் என்னுள் விதைக்கிறேன்
என்னை கடந்து செல்பவனும் விதைத்து செல்கிறான்
காரணம் என் உள் எதுவும் இல்லை. எவர் உள்ளும் நான் இல்லை.

என் தனிமைக்கு ஒரு துணை வேண்டும் என்று அவளை நெருங்கி போனோன் அவள் விலகிச் சென்றுவிட்டால்
என் தனிமை அவளை தேடி போக வைத்ததா? இல்லை அவள் தனிமை பார்த்து நான் சென்றேனா? தெரிவில்லை

நான் இரவில் அதிக நேரம் வாழ்கிறேன் காரணம் இருளில் தான் ஒரு மனிதனின் உண்மை வீழித்திருக்தகுமாம்.இந்த சமூகத்தின் இரவுகளை யாரவது பார்த்ததுண்டா? பார்க்க நேர்ந்தால் சலித்துப்போவாய் என்னை போல்.


என் தனிமைக்கு யார் துணை நான் என்ற என் மனதுதான் துணை


பணம் இல்லாதவன் அறிவான் தெரு ஒர சாலைகள் மட்டுமே அவனுக்கு தஞ்சம் என்று. உன்னிடம் எவ்வளவு பணம் இருக்கின்றது அதுவே தீர்மானிக்கும் நீ நுழையும் இடத்தினை கூட


இந்த ஆட்டுமந்தை கூட்டத்தில் இருந்து நெருங்கி உடைந்து பிதிங்கி வெளியில் வந்தவன் தனக்கென்று ஒரு கோட்பாட்டினை வகுத்துக் கொள்வான் அக் கோட்பாட்டில் நியாயம் நீதி தர்மம் கிடையாது நல்லது கொட்டது இருக்காது.

ஏன் இல்லை என்று கேள்வி கோட்டாள் நீ பிறந்ததுக்கு உன்னிடம் காரணம் உண்டா? நீ வாழ்வதற்கு காரணம் உண்டா ? இதற்கு எல்லாம் காரணம் இல்லை என்றால் நான் உருவாக்கிய கோட்பாட்டிக்கு மட்டும் ஏன் காரணம் தேவைப்படுகிறது .மிக எளிமையாக கூறினால் நீ வாழ்வதற்கு காரணம் இல்லாத போது நான் உன்னை கொலை செய்வதற்கு ஏன் காரணம் சொல்ல வேண்டும்.

தரையில் விழ்த்திய என் கண்ணாடி மாறுபடியும் சேர்ந்து விட்டாள் அதில் தெரிவது நான் அல்ல இந்த சமூகம் உருவாக்கிய மிகச் சிறந்த வன்முறையாளன்....
இந்த வன்முறையாளன் இரு முடிவுகள் எடுக்ககூடும் ஓன்று இது இனி நடக்ககூடாது
இரண்டு இதை நடத்துபவன் நானாக இருக்கவேண்டும்

இந்த இரு முடிவிவும் நடந்தெறிய பின்புதான் நீ எதன் பின் நின்றாய் என்று உணரக்கூடும்.

இப்படிக்கு

நான்

இருள் மனிதன்

ஒளி காளும் ஈசல்

தினமும் அதிகாலையில் சாலையோரம் நின்றுகொள்கிறேன். சிறிது நேரம் ஒய்வாய் கிடந்த சாலைகளில் கூட்டம் கூட்டமாய் ஈசல் பூச்சிகள் ஓடக் கண்டேன்.

இதை பார்க்கும் என்னிடம் ஒரு சந்தேகம் தான் அடிக்கடி தோன்றும்
ஏன் எந்த ஒரு ஈசல் பூச்சியும் நின்று ஏன் ஓட வேண்டும் ? எதற்காக ஓட வேண்டும்? ஓடத்தான் இந்த பிறப்பா இல்லை ஓடினால் அந்தத்தை அடைந்து விடலாம் என்று எண்மோ! புரியவில்லை....

இதை சிந்தித்து கொண்டுடே திரும்பி பார்தேன் அடடா! என் அருகே ஒருவன் அந்த ஈசல் கூட்டத்தை பார்த்தபடி சிந்தித்து கொண்டிருந்தான். சிறிது நேரத்தில் என்னிடம் அவன் ஒன்று  கேட்டான் 'இந்த  ஈசல் கூட்டம் எப்போது சிந்திக்கும் என்று. நான் அசந்து விட்டோன் . அவனிடம் நான் கூறினேன் 'யாரோ ஒருவர் எடுத்து கூறும் வரை' . அவன் பதில் அளித்தான் 'சொல்லாதே சொல்லிவிட்டாள் உன்னை வாழத்தெரியாதவன் என்பான் உலகை தலைகீழாக புரிந்து கொண்டவன் என்பான் . ஒளி என நினைத்து  தீயில் விழுந்து மாயும் இந்த ஈசல் கூட்டம்..... நண்பா....

என்று சொல்லி அங்கு இருந்து சென்றுவிட்டான். இதை பார்த்து விட்டு அந்த ஈசல் கூட்டத்தில் இருந்து ஒரு ஈசல் என்னை நோக்கி வந்து என்னிடம் கேட்டது 'அவன் என்ன சொன்னான் ' என்று நான் ஓன்றுமில்லை என்றேன் அதற்கு அந்த  ஈசல் கூறியது 'அவனுடன் பேசதே  அவன் வாழத்தெரியாதவன் உலகை தலைகீழாக புரிந்துகொண்டவன்' என்றான் .

நானும்  என்னுள் இருந்த ஒளியை அணைத்து விட்டு 'ஆமாம்' என்றோன்.

 ஒளி என நினைத்து  தீயில் விழுந்து மாயும் இந்த ஈசல் கூட்டம் அறியாது .........................................................................................................

இதன் பாதி அறியாமல் இருந்தால் நீயும்  இந்த ஈசல் கூட்டத்தில் ஒருவன் தான்.




இப்படிக்கு
நான்
இருள் மனிதன்